geen idee wat voor titel
Ongeveer een week en een paar mails verder weet ik het nu zeker: het gaat helemaal goed komen! de twee exchange students die er nu zitten hebben me toegevoegd op facebook en ik mag met elke vraag komen die ik wil stellen: van:''hoe begroet ik ze op het vliegveld'' tot ''zijn de kleren echt zo goedkoop als dat ze altijd zeggen''. Ik heb al een paar vragen gesteld, waaronder of het makkelijk is om vrienden te maken. ze zeiden dat zij daar wel wat moeite mee hadden, dat is wel weer een tegenvaller. Maar, als ik geen vrienden krijg, heb ik altijd nog mijn hostzusje Ly.
Ik weet niet veel over Ly, alleen dat ze uit vietnam komt en er ook zal zijn als ik er ben. Een hele opluchting dat ik niet alleen ben, vooral voor de eerste dag naar school en misschien ook wel de eerste paar maanden als ik nog niet veel vrienden heb.
Veel meer kan ik nu niet vertellen, het duurt nog 5 maanden voordat ik ga, terwijl ik het gevoel heb dat het over twee maanden al is.
Nu moet ik nog zorgen dat ik slaag ( wat volgens mij geen problemen zou moeten geven ) en dan gaan met die banaan naar Amerika!
Het telefoontje
En toen kreeg ik een telefoontje, op maandag. ik was helemaal alleen thuis. Het was travel active, ze hadden een gezin gevonden!
ze vertelde aan de telefoon een paar dingen, maar ik zou ook de informatie over de mail krijgen. Ik was echt zoooo blij! het is dus zo dat ik volgend jaar naar stafford, virginia, USA ga!
het gastgezin had een brief geschreven die aan mij gericht was. daaruit blijkt dat, denk ik, het hele aardige mensen zijn, en ze passen goed bij mij :D
ik kan het nog steeds niet echt geloven, en binnekort ga ik een mail naar het gastgezin sturen.
het gastgezin zelf bestaat uit een moeder en vader. Ze hebben ook een zoon, die is 24 en woont niet meer thuis. Het zal het derde jaar worden dat ze een exchange student in huis nemen. Als ik er zit, hebben ze nog een exchange student. maar daar snap ik nog even niks van dus dat vertel ik later.
De foto's waren heel leuk om te zien. het huis is echt HUGE!! ze vertelden ook dat ze een x-box hebben, en een wii. Ook hebben ze een kampvuur, een zwembad en een fitnessruimte. Het is echt leuk! :D:D
de school valt mij ook heel erg mee. ik was bang dat ik op een kleine school zou zitten met maar 200 mensen ofzo. maar de school ziet er groot uit en ik denk dat er wel meer leerlingen op zitten dan op de middelbare school waar ik nu op zit (dus meer dan 1200).
hoe verder en hoe meer ik erover weet, des te meer zin ik erin krijg. Maar ook des te meer zenuwachtig ik wordt omdat het echt doorgaat, mijn big dream!
ps. de locatie van dit verhaal is het stadje waar ik volgend jaar zit!
De engelse test.
even een uitleg van de engelse test die ik had bij de interviewbijeenkomst die erg makkelijk was.
er waren steeds verschillende onderdelen. bij een onderdeel stonden er vier plaatsen, een plant in de hoek van de kamer, een doos in de hoek van de kamer, een kat in de hoek van de kamer en een poppetje in de hoek van de kamer. de zin die er boven stond was : the box is in the corner of the room. dan was het antwoord B die je moest invullen.
een ander onderdeel was een kort verhaaltje in het engels met open plekken die je moest invullen, je kreeg 4 opties en je moest dus A,B,C, of D invullen.
het begon met een onderdeel die niet terug kwam. daar waren 4 mensen met elk een denkballon met een plaatje erin afgebeeld. De oma bijv. had een plaatje van de bus die aankwam rijden emt een jongen die op zijn horloge kijkt. er was dan een zin: the bus is always late. dan hoorde dat plaatje erbij (de oma was dan antwoord C ofzo) en verderop had je dan een zinnetje: John must always wait for the bus.
Het laatste onderdeel weet ik niet meer, dat was ook iets van een tekst volgens mij, maar ik weet het niet meer precies.
Een best makkelijke test dus!
En toen...
en toen was het woensdag 17 februari, ik had een mail van travel active.
twee dagen van tevoren was ik al gebeld, ze hadden een gastgezin die erg geïnteresseerd in mij was en die hadden nog een paar vraagjes: kon ik traplopen, kan ik wandelen (langere stukken dus), kan ik zwemmen, kan ik lang in de auto zitten enz. kleine domme vraagjes voor mij, maar zij wilden het graag weten.
Die woensdag kreeg ik een mail, ik was geaccepteerd in regio 7, mid-atlantic. dat houdt in dat de organisatie in Amerika eerst in die regio een gezin gaat zoeken en als dat niet lukt in andere delen van Amerika.
In de regio mid-atlantic horen de staten: Pennsylvania, Ohio, West-virginia, Virginia, Kentucky, Tennessee, North-carolina en South-carolina.
Het zal mij benieuwen wanneer ik het telefoontje krijg dat ze een gezin hebben gevonden!
Welkom op mijn Reislog!
Hallo en welkom op mijn reislog!
Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met me meereist!
Groetjes,
Marjolein
Het begin
Het begon ongeveer een jaar geleden toen ik bedacht: een jaar High school in Amerika, dat lijkt me leuk! In het begin dacht ik er niet zo erg bij na, maar steeds weer als ik op de site van travel active begin te lezen, begon het te kriebelen.
Dus zo gingen mijn ouders en ik op 12 september naar de informatiebijeenkomst in Utrecht. Ik werd alleen maar meer enthousiast en mijn ouders zagen in dat ik het echt wil. na ongeveer een week heb ik me toen opgegeven. Er werd een heel pakket naar me toegestuurd die ik moest invullen, mijn ouders moesten invullen, mijn dokter en mijn mentor en engelse docent.
Nadat ik het volledige pakket had opgestuurd moest ik naar een interviewbijeenkomst. Mijn ouders kregen twee uur lang informatie, informatie en nog meer informatie en ik moest een engelse test doen ( heeeeel makkelijk) en had een interview in het engels. Dat ging allebei wel goed.
Ik had op het einde van december mijn laatste formulieren opgestuurd (bewijs TBC-test en inentingen) en kreeg half januari het bericht, mijn pakket is verzonden naar Amerika!
Nu kan ik dus niet veel meer doen dan afwachten tot ze een familie hebben gevonden. Hopelijk komt dat bericht snel. Wat ik de rest van de tijd probeer te doen is zoveel mogelijk geld bij elkaar sparen, want het kost natuurlijk wel wat!
